بسم ا....

یکی از شاخصه های مهم برای هر کشوری میزان امید به زندگی و بالا بودن این شاخصه می باشد مردمان هر کشوری به هر میزانی که نسبت به زندگی و آینده شان امید داشته باشند آن کشور موفق تر و رسیدن به هدف ها و آرمان ها برایشان راحت تر می باشد. به نظرم تولید ملی و جدی گرفتن آِن در این برهه از زمان می تواند در بالا بردن امید به زندگی بسیار اثر گذار بوده و غرور و هویت بیشتری را به مردم هدیه دهد هر چه قدر بیشتر تولیدات ملی جدی گرفته شود و مردم هویت خود را در این نوع از تولیدات بیابند کیفیت ارایه محصولات و تولیدات بالا رفته و هنمچنین امید به زندگی به آن میزان بالاتر می رود. ضمن اینکه در تولید ملی پژوهشگر و مدیر و کارمند و نیروی کار و خانواده و نزدیکان و خریداران نیز دخیلند و هرچه قدر تولید ملی بیشتر و بیشتر شود براین جامعه آماری افزوده شده و به همین میزان هویت و مشارکت و امید هم بالا می رود.

نقطه عطف تولید ملی به نظرم از هر جهت قابل برسی و دفاع است تا همگی به این مسیر ایمان پیداکنیم تا با ایمان کامل در این مسیر قدم بگذاریم.

در باب تولید ملی به نظرم ادبیات موجود در نامگذاری امسال  کمی مصداقی و راهبردی تر می باشد که بایستی به این موضوع توجه بیشتری شده و کمی دقیقتر و با نگاه همه جانبه رصد کرده و مساله های این موضوع خوب شناسایی راهکار های حل این مسایل تدوین و این راهکارها عملیاتی شود.

البته که نامگذاری سال ها به معنای انجام تمام کار و تکمیل نمودن همه ی فرآیند در اون سال نبوده و این سرآغاز کار می باشد.

اول از همه به نظرم این موضوع بایستی به موضوع و مساله ی اصلی همه و همه  تبدیل شده و به عنوان یک فرآیند دیده شود.

دوما بایستی هم هم زمان با توجه به ریشه ها و علل عدم ایجاد تولید ملی یا عدم حمایت از کار و سرمایه ایرانی  بایستی فرصت ها و تهدیدها و نقاط ضعف و قوت این موضوع استخراج و توجه شود.

امروز اول شروع کار و نقطه آغازین نیست هر چند چه بایستی شاخص ها از اول و درست و منطبق بر فرمایشات و خواستگاه مقام معظم رهبری و در یک کلمه اسلامی و ملی مشخص و تدوین شده تا اگر جایی به بیراهه رفتیم اصلاح و در مسیر آینده افق و آرمان درستی داشته باشیم.(البته این فرآیند بازه زمانی مشخصی می طلبد تا منتج به نتیجه شود )

سوما تولید ملی عزم ملی می خواهد و درگیری تمامی عناصر و این یعنی بایستی پازل  و نقشه حرکت هر کسی خوب مشخص شود تا پازل کامل شده و نتیجه مطلوب و مد نظر به دست بیاید .

شعار زدگی هم مثل سمی است بر پیکره این موضوع که بایستی جهت رسیدن به نتیجه و عملیاتی کردن تولید ملی دچار آن نشد.

 

در یک کلمه تولید ملی بیشتر از حرف به عمل احتیاج دارد.

به قول معروف به عمل کار براید نه به حرف

سال ۹۰هم با تمام خوبی  ها و بدی هایش تمام شدو سال جدید از راه رسید به قول رفیقی این عمر ماست که دارد تمام میشود .

سال جدید هم مثل چندین سال گذشته توسط رهبر فرزانه نامگذاری شد به سال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی و مثل همه سال های گذشته توجه به برخی نکات ضروری است  :

اولا چند سال اخیر رویکرد ایشان اقتصادی بوده و از یک نظم و ترتیب خاصی برخوردار است که بایستی به آن توجه بیشتر ُجدی تر و دقیق تری صورت بگیرد نکاتی به ذهنم در همین رابطه می رسد که عبارتند از:

*این نامگذاری و این نظم نشان از افق دید ایشان دارد که همه بایستی افق دیدشان را به ایشان نزدیک تر کنند.و در افق دید ایشان حرکت کنند.

* مساله هایی که برای آینده و مسیر و نحوه ی حرکت کشتی انقلاب توسط رهبرانقلاب شناسایی و ارایه می شود بایستی  همه در هر نقش و سطوحی به این مساله ها رسیده و آن ها را باور داشته باشند (این مساله ها مساله های همه ما باشد)

دوما : مثل همه سال ها نباید این نامگذاری به یک شعار صرف تبدیل شده و بعد از رهبری تا آخرین نفرات تشکیلات نظام  همه شعار این نامگذاری را تکرار نمایند بلکه بایستی از ایشان به پایین تر هر کسی در حوزه وظایف و اختیارات خود به صورت عملیاتی وارد شده و این کار فقط در تعریف و پژوهش و شعار باقی نماند.

سوما : برای حرکت به سمت تولید ملی به نظرم به همان میزانی که زیرساخت ها مهم می باشد فرهنگ سازی برای این امر از درجه اهمیت بالایی برخوردار می باشد نکند که کار را فقط اقتصادی و عملیاتی ببینیم و از نقش فرهنگ غافل شویم.

سلام از اینکه یه مدت به روز نبودم عذر خواهم

یه کمی و بیشتر از یه کمی سرم شلوغه حیفم می آید راجع به ۲۲ بهمن و انتخابات چیزی  ننویسم.

به نظرم بایستی توجه به چند نکته فراموش نشود :

پایه های اقتدار هر نظام و حکومتی مردم و حمایت آن از نظام می باشد که بایستی جدی تر گرفته شود .

اثر این حضور هم در این برهه از زمان هم بسیار مهم می باشد و به نظرم میشود براحتی حس کرد.

مردم به شعور خیلی بالایی رسیدند  که نشان از بصیرت و آگاهی شان است و نمونه بارزش هم ۲۲ بهمن و انتخابات مجلس است که به خدا قبطه خورده و آن چنان شعفی کردم و سجده شکری که نگو و نپرس .

و اما مسئولین بایستی اولا خودشان ضرورت و اهمیت این حضور را  بهتر و بیشتردانسته و همچنین قدر این مردم خوب را بیشتر بفهمند.

حماسه هایی که مردم آفریدند منتظر حماسه هایی است که مسئولین بیافرینند.

دیشب جایتان خالی حرم مطهر امام هشتم به عوض همه دوستان دعا هم کردم سخنران حرم از امیر مومنان علی (ع) داستانی را نقل می کرد ایشان برای قضاوت دعوت شدند تا قاضی محکمه ای باشند و امیر مومنان رای را به ضرر یکی از آن دوطرف که القضا هم شیعه تند و آتشینی بود دادند این رای وقتی صادر شد این مرد آن را نپذیرفته و شروع کردند به انتقاد و هیاهو ...حرف های منطقی امام هم تاثیری نداشت که حرف به فحش و مجادله و توهین کشید  بگذریم از آخر داستان و تبدیل این فرد به سگ و گریه و زاری کردن و بخشش و رافت امام .......

وقتی این داستان راشنیدم یک بار دیگر به معنا و مفهوم ولایت فکر کردم و ولایت پذیری را دوباره مرور کردم با خودم می گفتم که در شب به امامت رسیدن امام عصر چرا باید همگی تمرین ولایت پذیری را داشته باشیم و میان محبت و عشق و شیعه (به معنای ولایت پذیر کامل ) که چه قدر تفاوت است.

و امروز در روز به ولایت رسیدن امام دوازدهم به امامت چقدر خودمان را تحت سرپرستی ایشان می دانیم و چه قدر فرمانبردار ایشان هستم و اورا تا به کی و تا کجا به عنوان امام قبول و از ایشان تبعیت خواهیم نمود؟!..............

ایام آخر ماه صفر قرین با اندوه و ماتم از شهادت سه بزرگوار می باشد غم ماتمی که همه عالم و آدم را عزادارنموده و وجود ملجا منور رضوی در این خطه از ایران یعنی مشهد هم مزید برعلت شده که همه ساله عزاداران زیادی برای عرض تسلیت و زیارت به مشهدمقدس بیایند پتانسیل عظیمی که حتی به اندازه ذره ای هم به آن توجه نمی شود وقتی به محل اسکان زائرین پیاده سری می زنی یا دور و اطراف  حرم مطهر می روی نکات قابل تاملی به ذهن متبادر می شود نکاتی به شرح ذیل :

*عظیمت خیل عظیمی از خانواده ها و جوان ها و پیر ها و ... به مشهد مقدس همانطور که فرصت بسیار مناسبی به شمار می رود در کنارش در صورت عدم توجه و عدم وجود راهبردهای  و اقدامت مناسب می تواند به تهدید تبدیل شود. توجه به مساله زیارت که چند سالی هم هست بودجه های کلانی را به خود اختصاص داده ولی به نظرم کمی دقیق تر و با برنامه ریزی مناسب تر بایستی نسبت به این پدیده ی بسیار مناسب توجه شود و در کنار این امر توجه به افراد هم بسیار ضروری است افراد و انسانهایی که با آمادگی و پذیرش نسبتا بالایی وارد شهر می شوند .

* یکی از موضوعاتی که همیشه حرفش را گفته و شنیدیم عزاداری و آسیب های موجود آن بوده که انگار روز به روز هم هرچند با بالا رفتن دانش و آگاهی آن چنان که باید مشکلش حل نشده سبک عزاداری های درست  در کنار شور حسینی و شعور حسینی و هزاران دغدغه دیگری که وقتی در خیابان امام رضا(ع) صدای اذان در دو قدمی حرم مطهر به گوش می رسد و در زیارت نامه اش که هر زائری حداقل یک بار ولو اذن دخولش را می خواند شهادت بر زنده و ناظر بودن امام می دهیم و همه برای عزای ایشان به عزادری مشغولن صدای اذان به راحتی به فراموش می رود و تو از این مجمل بخوان حدیث مفصل را .....

*زائرین پیاده هم که امسال آمارش را ۱۲۰ هزار نفر اعلام کردند نیز در کنار دونکته بالا با یک ضرورت بیشتر توجه شود فارق از نوع خدمات ضعیف ارایه شده به این قشر فقر فرهنگی شدید این بزرگواران و عدم توجه به پتانسیل موجود نیز به نظرم در لابلای شلوغی های مشهد گم می شود.

*در آخر هم اینکه فرهنگ میزبانی نیز که از سنت های حسنه و مورد سفارش همین بزرگواران بوده آن هم در لابلای شلوغی ها گم شده که بایستی برجسته شده و فکری به حالش بکنیم.

انشاا.. به امید ایام چهل و هشتمی (به قول مشهدی ها) دهه ی آخر صفری که مورد رضایت علی ابن موسی الرضا (ع) باشد.

اشک های چشم های زیادی در آخرین روزهای صفر گریان و دل ها به یاد مظلومیت این خاندان در تب و تاب است انگار که که این مظلومیت با این خاندان گره خورده است .

این روزها البته از نگاه دیگری هم قابل تامل می باشد  در کنار عزادری این بزرگواران توجه به این نکات می تواند به عزاداریهامان رنگ و بویی دیگر بدهد:

* پیامبر اکرم (ص) شاید بهتر می دانست که این امتی که با تلاش ها و فداکاریهای ایشان امروز به دین مبین اسلام گرویدند راه زیادی تا به منزل مقصود رسیدن دارند و این امت به امامان و پیشوایانی محتاجند که راه را از بیراه نشان دهند ولی شاید مشکلات زیادی که داشتند فرصتی برای کادر سازی و تربیت نیروی عالم و بصیر و انقلابی برای او نداد و نیرو سازی کمتری شکل گرفت و نیروهای خوب هم چون یاران ایشان در این بیست و سه سال مبارزه برای تشکیل حکومت و اعلام رسالت شهید شده و پیامبر (ص) برای همین موضوع معرفی جانشین بر حقش برای او مهم و حیاتی بود.

*لزوم توجه به تشکیل حکومت اسلامی به عنوان حکومتی که برای حاکمیت اسلام بر معادلات اجتماعی مردم بسیار ضروری بودکه می توان به خوبی در زمان امام علی (ع) و امام حسن (ع) و دیگر بزرگواران دید و تشکیل این حکومت هم به متولیان و نیروهای انقلابی و متعهد برای گسترش و اداره آن لازم و ضروری بوده و این بزرگواران در این راه هم از هیچ کوششی فرو گذار نبودند.

* تربیت شاگردانی که زمان امام صادق (ع) هم مبین ضرورت این موضوع می باشد.

*اگر نشد حاکمیت واقعی اسلام اتفاق بیفتد و مردم از برکت وجودی این ۱۱ امام و روشنایی بهره کافی ببرند و یکی از علت های غیاب ظاهری دوازدهمین نفر هم این موضوع بود به علت آماده نبودن مردم و نداشتن یار و نیرو بوده که در تشکیل حکومت جهانی نیز به آن توجه زیادی شده است.

*این روزها روزهای خوبی است که بیندیشیم یکی از علت های شهادت ایشان نداشتن نیروهای انقلابی و متعهد بود . نکته ای که بایستی ما به آن توجه داشته و بیشتر راجع به آن توجه کنیم این است که  اگر ما هم در آن روزگار بودیم چه می کردیم ؟و کدام طرف قصه بودیم.؟

سخن آخر این که امروز هم بایستی به مساله نیرو و تربیت آن توجه شود که هم برای حالمان و هم برای آینده که انشاا.. تشکیل حکومت جهانی امام مهدی عج ا.. می باشد مفید و موثر و ضروری است.

به بهانه ترور دانشمندان ایرانی

وقتی چند سال پیش مقام معظم رهبری از جنبش نر م افزاری و جهاد علمی به جد و با اهمیت بسیار زیاد ترسیم می کردند شاید خیلی ها اهمیت آن را درک نمی کردندو شاید هم همین الان هم خیلی هایمان نمی فهمیم که چه خبر است.به نظرم می آید ظرافت نظر آقا و عمق نظر ایشان و افق و آرمان ایشان را را به راحتی و کمی تامل می توان در ترور شخصیت های علمی دید و امروز که خیلی ها آرزوی شهادت دارند می توانند بفهمند راه شهادت در جهاد علمی باز است و این راه از آن چنان اهمیتی برخوردار است که امروز اگر بشنویم کسی ترور شده و شهید شده از پیشگامان جهاد علمی و دانشمندان این کشور هستند.

البته در این میان توجه به نکات ذیل به نظرم مهم می باشد:

* درایت و تیز هوشی و نگاه عمیق حضرت آقا به مسایل

*بایستی به بیانات و تعیین راهبردهای ایشان توجه بیشتری شود و یکی هم همین جهاد اقتصادی که پس از مدتی از عدم توجه به این موضوع دچار مشکل نشویم.

*گاهی اوقات دشمن از من و توی دوست توجه بیشتری به نکات دارد و اگر بخواهد ضربه ای به ما و آرمانمان بزند میداند کدام نقطه را هدف قرار دهد و گاها ما خودمان از این هدف ها و راهبرد ها غافلیم.

*قابل توجه دوستانی که می خواهند به درب شهادت برسند رفتن به سمت وظایف و اهدافی که اثرش بیشتر است و دشمن برای مقابله مجبور به حذف فیزیکی می شود به قول رفیقی که می گفت می خواهی بدانی کجای کاری بایستی ببینی وجودت برای دوست بار است یا کمک و آیا دشمن از بودنت احساس خطر می کند.؟

*آقایان به راحتی از کنار این ترور ها نگذرند دستگاه های مربوط بایستی مسئولیت کوتاهی هایشان بپذیرند و بایستی عدم امنیت هم مطالبه شود هر چند که هستند کسانی که دیگر این دنیا وبا تمامی وسعتش برای ایشان کوچک و شوق دیدار معبود آنها به سوی رب الارباب می برد و چاره ای نیست جز اینکه بگوییم اگر آه تو از جنس نیاز است در باغ شهادت باز باز است

شهادتان مبارک.............

اگر بخواهیم از مظلوم ترین های عالم حرفی بزنیم به نظرم مردم شجاع بحرین زن و کودک و بزرگسالش را نباید فراموش کرد ملتی بزرگ و مقاوم که امروز از مظلوم ترین انسانها هستند.

امروز سیاست خارجی ما تلویزیون ما رسانه های ما و مردم ما انقلابی های ما هم فراموش کردند و امید بحرین البته که به خداوند متعال و وعده ی الهی است ولی در این امتحان سخت به نظرم بایستی اقدامات جدی تری انجام شود.

صداو سیما و رسانه ها در خصوص افکار عمومی داخلی و خارجی بایستی بیشتر و خیلی بیشتر از این اقدام نمایند

دادگستری و قوه ی قضاییه ما نسبت به شکایت از مجامع قانونی و ...

دولت ما آیا نباید فشار های بیشتری به دولت بحرین وارد نماید مناسبات سیاسی مگر بر اساس چه شاخص هایی شکل گرفته و بالا و پایین می شود کرکره های مغازه سیاسی و اقتصادی ما کی پایین می آید تا حداقل حس همدردی را در میان این ملت مظلوم ایجاد کند

شایدهمباری دیگر همه منتظرهستند مثل همیشه مقام معظم رهبری پیامی آتشین بدهد تا کمی به خودمان بیاییم.

نمی دانم ولی فقط می دانم که این ملت پرخروش نباید تنها باشند هرچند خدا با آنها است و تجربه پیروزی انقلاب ما برای اینها سرمشق بوده و امید وار به استفاده از تجربیات مایند و چه بد است از انفعال ما کجا ها و چه کسانی خوب بهره می برند.

بحرین زنده است و زنده می ماند و و ما و تنها ما می مانیم با حسرتی برای فرصت های از دست رفته و هزاران حیف برای انجام ندادن هزاران کار و افسوس انجام کار هایی که بیهوده بودند.

*یکی از نکاتی که گاهی از ذهن انسان می پرد و یا به اصطلاح فراموش می شود اتفاقا هم از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است آن هم یادی از خاطرات قدیمی است. توجه به اتفاقات گذشته و تذکری که در کنار آن برای ما به ثمر می رسد اتفاقا بسیار قابل توجه و ضروری است.

*گاهی رفتن به سمت گذشته ها و خاطراتش البته اگر از روی هدف و برای بازبینی باشه ضروریه و لازمه

آن قدر هم ضروری که میتونه برای رفتن به آینده به انسان کمک کنه.

* دارایی هایمان چقدر بوده و چقدر شده سادگی هایمان چقدر بوده و چه قدر شده خوبی هایمان چقدر بوده و چقدر شده و هزاران هزار مطلب دیگر که انسان برای توسعه کمی و کیفیش برای آینده و حالش به اونا احتیاج داره...

*این مرور برای ما آدما به خصوص اونایی که یه کم درگیری بیشتری دارن هم ضرورت بیشتری داره  و البته که بایستی به صورت منظم و مفید و در فواصل زمانی مناسبی رقم بخوره و حتما و حتما خروجی عینی داشته و نتایجش هم بررسی و به اون عمل هم بشه.

*بعضی ها از این مرور ها صدای آهی رو از دل ما به آسمان میبره و افسوس و صد افسوس هایی رو داره و بعضی هم تبسم عاقل اندر سفیهی...

*این مرور فقط برای زندگی شخصی نیست که البته لازم است ولی کافی نیست برای زندگی اجتماعی هم لازم هم مهمتره

*به نظر شخصیه شخصیم برای یک سری از خاطرات هم از نان شب واجب تر آن هم زندگی آرمانخواهی و انقلابی مان که بعضی از قسمتهای درخت انقلابی مان موریانه افتاده و اگر فکر اساسی نشود کلاهمان پس معرکه است.